En A Eiroa preguntámonos ¿quen é Andrade?

AO MONTE LOURO

A luz vacía chorando de gratitude
mollou o cumio envolto de escuma,
inmobil berraba chamando gaivotas,
gaivotas chorosas que sempre pasaron.

Inmobil enches o espacio,
aureola de paixón,
orgullo nacente da terra,
beleza expresa en pedra,
rodeado de bágoas salgadas,
de correntes sen forza.
Testemuña de revolucións caladas
Testemuña de loitas vencibeis,
de paixóns ocultas, de mares bravíos,
de barcos fundidos, de derrotas añadas.

Bandeira de vida e patria,
inmobil bandeira en pasado, presente e futuro,
unión de pedra, sal e vento,
mestura de herba, madeira e chuvia,
amalgama de sentimentos atados ao mar.

Andrade