Coñécese como A Selva, a pequena extensión arbórea que temos entre Vilares e a Lagoa, no tramo medio-baixo do río Longarelo, sendo aquí onde recibe as augas do regato de Cuchariños.

Para achegarnos aquí podemos facelo dende Saxeiras, baixando póla Corredoira Fonda, ou tamén dende a estrada vella dos Mollóns, meténdonos nun dos camiños de carro. Existe unha pista que sae dende riba da igrexa parroquial e vai a través de Vilares.
Atoparemos nesta zona o muíño de auga máis grande de Louro, o do Áxito, propiedade da familia Romaní. Contaba éste cun pequeno faiado, máis ben unha barra, dende a que se botaba o millo na moega pra moer, ademáis de almacenalo. Deste muíño actualmente só se conservan as paredes de pedra, o pouso e uns anacos de moa,

O nome de A Selva venlle a este lugar pola súa densa vexetación. O ser un lugar con tanta humidade procedente do río Longarelo e de Cuchariños, medran aquí distintas especies como as fieitas riais, de anchas follas, longas enredadeiras que soben polas árbores formando lianas, hedras rastreiras que tapizan o chan, etc, dándolle todas en conxunto un aspecto de verdadeira selva tropical.

As árbores, carballos, ameneiros, piñeiros e salgueiros principalmente, ensombrecen o chan, conservando así unha humidade que favorece o nacemento dos cogumelos, musgos e líquens.

Como é de supoñer, nun ecosistema con tanta vida vexetal a diversidade animal non é menos abundante, sobre todo nas aves. É nesta paraxe onde aniñan a maioría das parellas de anade real, que habitan na lagoa, ademáis dalgún outro parrulo, paporrubios, carrizos, merlos, camachuelos e outros paseriformes son doados de ver.

Non tan fáciles de ver, aínda que sí de oilos cantar son as pegas marzas. Escoitaremos tamén como os páxaros carpinteiros, peto verdeal e peto real, repinican nalgún madeiro na busca de larvas de insectos. Camiñando polos herbais do arredor, pódense atopar musarañas, ratos de campo, toupas, etc, que serven de sustento ó espabilado raposo. No ceo, inmóbil coma se fose unha cómeta,pódese ver o lagarteiro asexando algunha presa.

Xa no interior da Selva os ourizos revolven entre as follas caídas pra procura de lombrices da terra. Conta aquí o xabarín cun dos seus lugares predilectos onde, pola noite, baixa dos montes de Naraio a tomar os seus característicos baños de barro, contándose máis de dúas pocilgas onde o porco bravo se revolca na lama para desparasitarse.

David Candamo.